Tajemnica cierpienia
Księga Hioba
Ktoś płacze…
- bo jest mu smutno
- wyrażając skruchę
- coś mu wpadło do oka
- bo jeszcze tyle czasu do końca roku
- ze szczęście
- a ktoś się cieszy
- bo nie może mieć tego, czego chciał
- z bólu
- dobrze, że to i ja
- tzn. łzy mu kapią oczu
- bo o jest już koniec (szkoły, sezonu, itp.)
- rozmazał się jej makijaż
- nad lenistwem uczniów
- gdyż przed chwilą kroi cebulę
- …
Znamy czas i przemijanie. Wiemy, jak wiele smutku jest w przemijaniu: w tym, że ciała więdną i parcieją, że radość przemija, że pamięć gaśnie, że nie ma na ziemi siły, która wróciłaby niegdysiejsze słońce (...). Samo przemijanie związane z nieubłaganym przemijaniem czasu ma też w sobie wielkie bogactwo. Świat byłby przecież nieopisanie ubogi, gdyby nie było świtów, zmierzchów i nocy, deszczu i słońca, burzy i ciszy południa, błękitnych cieni na śniegu, a także purpury i złota drzew jesieni. To jest przecież piękne i dobre.
T.Żychiewicz, Credo, Kalwaria, 149.