Życie wieczne w Chrystusie

52. Motywowanie do kształtowania już teraz życia wiecznego w Chrystusie

Eschatologia

- dział teologii zajmujący się "tym, co na końcu", czyli rzeczami ostatecznymi.

Rzeczy ostateczne człowieka to:

• śmierć
• sąd Boży
• niebo lub piekło

Kryterium sądu Bożego jest przykazanie miłości - zob. Mt 25,31-46.

Niebo to szczęśliwe życie we wspólnocie z Bogiem i ludźmi, wieczna nagroda. Zasadą nieba jest miłość.
Święty Jan Apostoł w Apokalipsie pisze o "niebie nowym i ziemi nowej" (Ap 21,1), co oznacza, że w tym szczęśliwym życiu będzie uczestniczyć także nasz obecny - choć przemieniony - świat materialny.
W niebie przebywa "wielki tłum, którego nie może nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków" (Ap 7,9)

Człowiek, który w pełni świadomie i dobrowolnie odrzuca miłość, musi mieć możliwość odejścia od Boga. Piekło to stan (a nie miejsce) wiecznej kary, życie bez miłości i bez nadziei. Istnienie piekła jest gwarantem ludzkiej wolności, gdyby ono nie istniało człowiek nie miałby możliwości wyboru.

Czyściec to przejściowy stan oczyszczenia i pokuty po śmierci. Ludzie po czyśćcu dostąpią chwały nieba. Nasza modlitwa za zmarłych i ofiarowane w ich intencji odpusty, mogą im skrócić "czas" oczyszczenia.

Prorocką wizję końca świata przedstawia Księga Apokalipsy św. Jana Apostoła.